Montag, 12. April 2010

De Chreis schluesst sich

Es isch halbi 11i am Morge und de Schweiss lauft mir nur so abe. Bin huet am Morge am halbi 5i ufgstande und mitem Vater vom Guesthouse - en 69-jaehrige, ruestige Brahman - go Yoga mache. Er haet mir das ahbote, wo er gseh haet, dass ich uf sim Rooftop e Yogastund geh han. Gseit haet er, dass mir am 5i ufbraechet, er haet aber daenn scho am halbi 5i a mini Tuuer klopfet :-) Nach minere morgendliche Waschzeremonie simmer daenn loszoge, dur die na ruhige Gaessli, zum erste Chaishop. Vo det wiiter, de Ghats am Fluss entlang spazierend, daenn wieder ufe id Gasse, verbii am Huus vo de Muetter Theresa und en Fruend vo ihm go abhole. Mitem relativ luute Ruef, wo sicher au na es paar anderi gweckt haet, haet er ihn usem Huus gholt. Z'dritte simmer daenn zume chline Park miteme chline tempelaehnliche Gebaeude ide Mitti. Det haet er mich allne sine Kollege vorgstellt, wo alli am Bode ufere Matte gsaesse sind, fliisig am Pranayama praktiziere. Und alli i sim Alter, im Ruhestand. Er haet mir daenn zeigt, wo d'Fraue sitzed und so hanich mich det dezuegsetzt und han au mis Pranayama gmacht. Han daenn s'Beduerfniss gha, mini Asanas z'mache, was natuerlich e chlini Atraktion gsi isch. Isch mer scho fasch chli piinlich gsi, ich als einzigi Western-Frau, aber all haend mir ufmunternd zueglaechlet und es paar haend daenn au chli Gymnastik gmacht.
Min Begleiter isch daenn wieder zu mir cho und haet mich zume chline Gebaude ufem Glaend bracht, wo usem Megaphon Mantras ueber de ganz Park gschallt sind. Drin sind vier Maenner ums heilige Fuuer g'saesse und haend die morgendlich Fuuer-Zeremonie zelebriert. Ich hans scho chli kaennt, unter anderem vom Ashram und han so au bide Mantras choene mitsinge. S'Fuuer isch ganz en wichtige Aspekt da, waenn me em Fuuer Sache opferet, wirds durch de Rauch fuer alli zuegaenglich. Fuuer isch au de Aafang vo de Menschheit gsi, ohni Fuuer gaht nuet.

In Begleitig vo sine Fruende, oepe 5 ade Zahl, und alli sehr gebildet und usem Mittelstand oder hoecher, simmer daenn i drue vershiedeni Tempel, wo sie mir Blueme gschaenkt haend und damit gseit haend, ich seg jetzt in ihre Chreis ufgno! Ganz herzig, er isch richtig stolz gsi, mir sini morgendliche Ritual z'zeige und es isch e gmuetlichi Stimmig gsi. Im Sankat Mojan Tempel - das heisst soviel wie 'Problem' und 'Loesig' und damit isch Hanuman, de Affegott gmeint - simmer daenn im Chreis g'saesse und haend Prasad - gsaegnets Aesse - g'aesse. Echli so, wie sich bi Eus die aeltere Maenner villicht ide Beiz ufes Bier oder en Kafi traeffed oder so, so isches mier vorcho, ganz entspannt. Eine vo sine Fruende haet Eus daenn mit sim Motorbike mitgno, zum naechste Betle-Nut-Shop, wo ich daenn au das gruene Blatt, gfuellt mit Chrueter, Carbonat, Cashew-Paste und andere Sache zwuesche mini Zaeh klemmt han. Und es isch erstuunlich erfrischend und ahgnehm gsi! So simmer daenn, fridlich schwaetzend - obwohl, schwierig z'verstah mit dem Zuueg im Muul und em indian English - zrugg zum Guesthouse gloffe. Isch en wunderschoene Morge gsi und han es riese Glueck mit dem Guesthouse! Und na meh, will huet Abig chunt de Brendon, ihn, wo ich am erste Tag in Bombay ufem Bahnhof kaenneglernt han. Und so schluesst sich de Chreis vo minere Reis...

Keine Kommentare:

Kommentar veröffentlichen